De Grote Ommezwaai

Soms gebeurt er iets in het leven van iemand waardoor deze persoon onherkenbaar verandert of de indruk wekt dat te doen. Voorbeelden zijn de Romeinse keizer Caligula (12 - 41 n.Chr.) die na een ziekbed de mad emperor waar we allemaal zo dol op zijn, werd en de apostel Paulus (3 -64/67 n.Chr.) die na een visioen (mogelijk een zware epilepsie-aanval) aan de christelijke kant van de wereld kwam te staan. 

Een minstens even grote ommezwaai kunnen we plaatsen bij de Indiase koning Asoka de Grote (304 - 232 v.Chr.). Volgens de bronnen (voor wie Sanskriet kan lezen: klik) was de koning aanvankelijk nogal een wrede en bloeddorstige man. Zo verbrandde hij zijn harem levend omdat er daar opmerkingen over zijn uiterlijk vandaan kwamen en had hij een alleraardigst martelcomplex laten bouwen voor zijn gasten. Asoka moest je te vriend houden.

De rots waar Asoka zijn inscripties op liet zetten

Bron: Wikipedia

Zoals echter wel vaker gebeurt, Asoka kwam tot inkeer en niet zo'n beetje ook, want hij bekeerde zich tot het Boeddhisme. De vredelievende ideeën van deze religie deden hem duidelijk goed. Het moge duidelijk zijn dat zijn bijnaam De Grote uit zijn latere regeerperiode stamt, al kun je je afvragen of dit allemaal niet een beetje overdreven is, de andere kant op. Asoka liet een aantal van zijn opvattingen optekenen in edicten die gelukkig wel in vertaling te vinden zijn. Eentje daarvan geeft de complete ommezwaa van de koning weer (De Veertien Rotsedicten 2):

Overal in het domein van de door de goden geliefde koning Piyadasi [bijnaam van Asoka: "hij die met vriendelijkheid naar alles kijkt"] en [een aantal andere gebieden], overal heeft de door de goden geliefde koning Piyadasi voorzieningen getroffen voor twee soorten medische behandeling: medische behandeling voor mensen en medische behandeling voor dieren. Wanneer kruiden met medicinale werking die geschikt zijn voor mensen of dieren niet voorhanden zijn, heb ik ze laten aanvoeren en ze geplant. Wanneer wortels en vruchten met medicinale werking niet voorhanden zijn, heb ik ze laten importeren en geplant. Langs de wegen heb ik putten gegraven en bomen geplant zodat mensen en dieren daar hun voordeel uit kunnen halen.

Van iemand die zijn harem in brand stak naar dezelfde persoon die zijn volk opdraagt gewonde dieren te verzorgen met door hem aangeleverde en geïmporteerde buitenlandse boomwortels, het kan verkeren.

Boekentip voor vandaag:
The Edicts of Asoka

Liever een orgie dan een veldslag

Je kunt bijen beter met honing lokken dan met azijn. Dat geldt voor de meeste dingen, ook voor oorlogsvoering en zéker bij goden, want die hebben altijd toch meer middelen om dingen geregeld te krijgen. Zo kwam de god Dionysos tijdens zijn omzwervingen op het idee om India en de rest van Azië te veroveren. De Macedonische auteur Polyaenus (2e eeuw n.Chr.) merkt op dat de god wel een leger bij zich had, maar die anders toepaste dan andere aanvoerders (Krijgslisten I.1.1):

Om toegang te krijgen tot de steden gedurende zijn Indiase expeditie, kleedde Dionysos zijn troepen in witte linnen en hertenhuiden, in plaats van glimmende harnassen. Hun speren waren gedecoreerd met klimop en de punten van de speren waren verborgen onder een thyrsus. Zijn bevelen werden gegeven door cymbalen en trommels in plaats van trompetten en zijn vijanden dronken voerend met wijn, danste hij met hen en voerde Bacchische [Dionysos wordt in het Latijn Bacchus genoemd] orgiën uit. Zo waren de krijgsmethoden die die generaal gebruikte bij zijn verovering van India en de rest van Azië.

Handig, een god zijn. Je hebt toch liever een orgie dan een veldslag, nietwaar?

Boekentip voor vandaag:
Polyaenus, Les Ruses de Guerre de Polyen