Tot 40% extra korting op winters assortiment!
Posts tonen met het label Claudius Aelianus. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Claudius Aelianus. Alle posts tonen

donderdag 17 januari 2013

Die tsunami zagen we aankomen!

In de 18e eeuw werd Pompeii opgegraven en daarmee ging een tijdscapsule open. Door de ramp met de Vesuvius die Pompeii  in 79 n.Chr. onder een laag as bedekte, kunnen we van dichtbij zien hoe een Romeinse stad in die tijd eruit zag. De Grieken hadden ook een aantal rampen uit het verleden, waarvan de verwoesting van Thera (het huidige Santorini) de bekendste is. Een ander voorbeeld is de aardbeving die de stad Helike in 373 v.Chr. in de zee liet verdwijnen. Deze stad is pas gevonden in 2001, dus kort geleden.

Er was iets aan de hand met de stad, zo stelt de Romeinse schrijver Claudius Aelianus (±175 - ±235 n.Chr.). In zijn werk over de aard van dieren. In dit werk merkt hij opmerkelijke dingen op en zo ook wat er in Helike gebeurde voordat de aardbeving plaatsvond (Over de aard van dieren 11.19):
[...]De vijf dagen voor Helike verdween, verlieten alle muizen, marters, slangen, duizendpoten, kevers en alle andere wezens van dat type de stad in een peloton over de weg die naar Keryneia [dat is landinwaarts] leidt. De bevolking van Helike was verwonderd bij de aanblik van deze happening, maar kon niet raden wat er de reden van was. Maar nadat de dieren waren vertrokken, vond 's nachts een aardbeving plaats; de stad zonk; een enorme golf overspoelde Helike en de stad verdween, terwijl tien Spartaanse schepen die voor anker lagen, verloren gingen met de stad.
Dit moet een indrukwekkende aanblik geweest zijn, vlak voordat de stad door wat best eens een tsunami geweest had kunnen zijn, van de aardbodem werd geveegd (of liever gezegd: eronder). Het lukt wetenschappers nog niet om aarbevingen te voorspellen, maar als dit waar is, volg de dieren en het komt goed. Was het maar zo eenvoudig.

Boekentip voor vandaag:
Claudius Aelianus, On the Characteristics of Animals

vrijdag 27 juli 2012

Hypnotiserende hyena's

Hyena's zijn merkwaardige dieren die vooral bekend staan om hun lelijkheid en hun gelach. Er is weinig gracieus aan de hyena. Tenminste, zo lijkt het, want in de Oudheid wisten ze wel beter. De Romeinse schrijver Claudius Aelianus (±175 - ±235 n.Chr.) die we vooral kennen omdat hij met citaten en samenvattingen van stukjes verder verloren gegaan werk strooit in zijn werk, wijst ons op het werk van de grote Griekse filosoof Aristoteles (384 - 322 v.Chr.) over dit rare beest (Over de aard van Dieren 6.14):
De hyena heeft, volgens Aristoteles, in zijn linkerklauw de kracht om iemand te hypnotiseren. Een kleine aanraking is voldoende om zijn slachtoffer te doen verstijven. Als hij bijvoorbeeld stallen binnengaat en een levend wezen in slaap aantreft, sluipt hij zachtjes naderbij en legt zijn klauw met slaapverwekkende kracht op de neus van zijn prooi. Die raakt verstikt en wordt machteloos. Intussen graaft de hyena de aarde onder zijn hoofd weg, precies zo diep dat het achterover valt in de kuil en zijn keel uitnodigend klaar ligt. Dan grijpt hij zijn buit bij de keel, bijt die door en brengt hem naar zijn hol.
Je bent nooit te oud om iets bij te leren!